reizen,  The Big Trip

99

Nog 99 nachtjes slapen.
Wat in januari nog heel ver weg leek, komt nu gestaag dichterbij.
Ten tijde van het boeken van mijn ticket in het voorjaar installeerde ik de aftel app op mijn telefoon en noteerde de teller nog ruim 200 dagen. Inmiddels is daar dus al meer dan de helft van verstreken en ik weet van het aftellen voor voorgaande reizen hoe snel het nu gaat. Eind december vlieg ik mijn grote avontuur tegemoet, maar voor het zover is, zijn er nog genoeg zaken te regelen. Mensen vragen me regelmatig hoe ik me voorbereid op mijn reis. Hier een inkijkje…


Destination (un)known
Een hoop reizigers die voor langere tijd de wereld gaan ontdekken, boeken eenvoudigweg een ticket en storten zich vol overgave in het onbekende. Ik niet. Nou ja, wel enigszins natuurlijk, want 7 maanden alleen op reis is voor mij niet bepaald een alledaagse bezigheid. Maar wat bestemmingen betreft, heb ik toch al het één en ander vastgelegd. Hiervoor had ik een aantal redenen, zoals de wens om me te richten op slechts één deel van de wereld. Omdat Nieuw-Zeeland absoluut op nummer 1 stond op mijn wishlist, besloot ik dit land in ieder geval te bezoeken. De keuze voor een combinatie met Azië was snel gemaakt na mijn geweldige ervaring in Thailand.

Ook mijn vliegticket heeft mijn planning voor een groot deel al grofweg vastgelegd. Via Tunafish, een in wereldreizen gespecialiseerd reisbureau, boekte ik een heel voordelig en flexibel ticket, maar moest ik vooraf al wel bepaalde keuzes maken. Over de hele wereld lopen bepaalde vliegroutes die veelgebruikt en gunstig geprijsd zijn. Zo bleek voor mij de route Amsterdam – Bangkok – Taipei – Auckland – Taipei – Bangkok – Amsterdam een uitstekende optie te zijn. Dit ticket maakt het voor mij mogelijk om zowel Azië als Nieuw-Zeeland te bezoeken en door de overstap in Taipei kwam bijvoorbeeld Taiwan als onverwachte en verrassende bestemming op de lijst te staan.

Zeven maanden is best lang, maar tegelijkertijd enorm kort om een enorm continent als Azië en een groot land als Nieuw-Zeeland te willen bezoeken. Het is dan ook onmogelijk om álles te willen zien en zodoende wilde ik toch alvast nadenken over landen die ik zéker niet wil missen. Enigszins rekening houdend met het juiste seizoen (ik verkies de tropische zon boven tyfoons en moessonregens) vielen een aantal landen al af. Al met al maakte ik al wat keuzes, maar liet ik nog genoeg ruimte voor het onbekende in mijn schema.

Ik start op 29 december in Bangkok, de voor mij bekende Aziatische metropool waar ik het nieuwe jaar inluid. Op 1 januari vlieg ik naar Myanmar, vanwaar ik eind januari via Bangkok doorvlieg naar Nieuw-Zeeland. Eind maart vlieg ik naar Taiwan en na twee weken keer ik terug naar Bangkok. Vanaf begin april tot mijn terugkeer eind juli is mijn planning nog blanco, maar Maleisië en Indonesië zijn grote kanshebbers, al heb ik eigenlijk in mijn hart al besloten dat ik een tweede poging Nepal ga wagen. De tijd zal het leren waar ik beland…

Een goede voorbereiding is het halve werk
In heel veel gevallen is het voorwerk dat ik doe voor mijn reis absolute voorpret. Alleen al het verkennen van je route, de landen die je aan wilt doen, het uitzoeken van mogelijkheden brengt het avontuur al tot leven. Aangezien ik eind december vertrek, was déze zomer het uitgelezen moment om alvast mijn reisgarderobe compleet te maken. Zeven maanden beperkt zijn tot één rugzak van 55 liter is even iets anders dan gedurende minimaal twee weken iedere dag iets anders aan kunnen trekken. Kleding moet vooral comfortabel en licht zijn, maar ook geschikt voor de Aziatische cultuur en temperatuur. En hoewel alles te koop is, vind ik het toch fijn om met een goede basisset te vertrekken.

Wat eerder in de categorie ‘voorstress’ valt, is het afhandelen van alles rondom mijn huis, verzekeringen en abonnementen. Omdat mijn vertrek niet definitief is, hoeft mijn fijne appartementje niet verkocht te worden. Het zou echter wel fijn zijn als ik voor de maanden dat ik er niet in woon, een huurder zou kunnen vinden. Na veel promoten in eigen kring, heb ik besloten om het te verhuren via een bemiddelingsbedrijf dat alles uit handen neemt en ook het beheer regelt tijdens mijn afwezigheid. Ontzettend fijn, maar het blijft toch even spannend of ik vanaf medio december een oppas voor mijn stulpje kan vinden!

Ook gaat er ongemerkt veel tijd zitten in het uitpluizen van alle randvoorwaarden: verander ik mijn zorgverzekering, wat zijn de voorwaarden van de inboedelverzekering, welke vaccinaties zijn nog nodig, welke visa moet ik echt in Nederland regelen? En ontzettend belangrijk: welke reisverzekering is het meest geschikt? Na heel wat uren research zijn deze zaken ook netjes rond, maar het zijn zeker dingen waar ik bewust over na moest denken.

Gezonde spanning
Wanneer mijn reis ter sprake komt, vragen mensen me regelmatig of ik niet bang ben om alleen voor zo’n periode weg te gaan. Je kunt immers ziek worden, de eenzaamheid kan toeslaan en je hebt niemand waarmee je dit kunt delen, maar ook regelen. Ik probeer dan altijd uit te leggen dat júist het alleen reizen ervoor zorgt dat ik met minder angst door het leven ga. Van nature ben ik helemaal geen onverschrokken type ben en over het minste of geringste kan ik twijfelen of piekeren. Op reis raak ik dat stukje van mezelf niet kwijt, maar juist omdat ik volledig op mezelf aangewezen ben, sta ik veel sterker in mijn schoenen. Voorafgaand aan mijn eerdere reizen zorgde ik altijd dat ik goed voorbereid was, en ook toen ging er wel eens iets anders dan gepland: ik werd ziek in Thailand, zat ineens op het verkeerde vliegveld in Canada en moest door een aardbeving omkeren naar huis. Al deze ervaringen deden een beroep op mijn veerkracht en zelfvertrouwen en daarom durf ik ook deze lange reis aan.

Dat wil echter niet zeggen dat ik geheel zonder kriebels in mijn buik vertrek straks. Want hoewel ik de nodige zaken voorbereid heb, reizen betekent vooral heel veel ‘niet weten’ en zien hoe het komt. En voor een huismus als ik, die graag en veel bij ouders, familie en vrienden is, is zeven maanden van huis en haard best een poos. Er zullen ongetwijfeld dagen zijn dat ik het liefst even op en neer vlieg om iedereen een knuffel te geven, maar er zullen hopelijk nog veel meer dagen zijn dat ik geen tijd heb om aan thuis te denken en opga in al het moois dat ik zie, hoor, proef en ruik. En op de dagen dát ik dan aan jullie denk, beloof ik mijn ervaringen te delen, deal?

Hi you, welkom op The Untold Story Project. Ik ben Kelly: gepassioneerd reiziger, verhalenverteller, dierenknuffelaar en wereldverbeteraar. Mijn missie? Inspireren, raken en verbinden met verhalen en foto's. Omdat iedereen een verhaal heeft.

No Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *