Pink Lake Gatineau Parc Quebec Canada
Canada,  Geen categorie,  persoonlijk

Dag 2018, hallo 2019

Het is woensdag 9 januari, iets voor enen ‘s middags. Het gebrul van de motoren zwelt aan, we komen eindelijk in beweging. Ik word in mijn stoel gedrukt en voel hoe we loskomen van de grond. Buiten wordt het Nederlandse landschap onder me steeds kleiner. Dorpen zijn zichtbaar, steden gloren in de verte. Groene weiden omzoomd door slootjes met een grijs lint erdoorheen, gevormd door de snelweg met auto’s niet groter dan stipjes met mensen erin op weg naar huis, werk, afspraken. We verdwijnen in het wolkendek. Dag Nederland, dag lieve ouders, familie, vrienden. Ik ben weer op weg…

In de daaropvolgende lange uren heb ik alle tijd om terug te blikken en vooruit te kijken. Wat blijft tijd toch een bizar fenomeen: een vlucht van 11 uur kan als eindeloos aanvoelen en tegelijkertijd is er alweer een jaar voorbij gevlogen. En wat voor een jaar. Loslaten en losmaken, weer ontdekken en ontmoeten. Ik laat de maanden als een film aan me voorbij gaan.

Januari
Hoewel het nieuwe jaar natuurlijk op 1 januari begint, is het zaadje voor mijn 2018 eigenlijk eind december 2017 al geplant. Ik neem een besluit dat heel mijn jaar zal kleuren: ik ga mijn baan opzeggen en mijn huis te koop zetten om weer fulltime te gaan reizen. Ik vlieg vlak voor de jaarwisseling naar Marokko en als ik daar door de nauwe straatjes van de medina dwaal, weet ik dat ik de juiste keuze heb gemaakt. Dit is waar mijn hart sneller van gaat kloppen; het onbekende. Het verbreden van mijn horizon, het prikkelen van al mijn zintuigen, het kennismaken met zoveel nieuwe mensen en culturen. Ik dacht dat het genoeg was na die grote reis in 2016 en met de reizen tussendoor. Maar ik wil me weer volledig overgeven aan dit ritme, tot in iedere vezel van mijn lijf voelen dat ik leef.

Marokko is in één woord betoverend. Haar oude steden Fès en Meknes waar de tijd stil lijkt te hebben gestaan. De blauwe parel Chefchaouen waar het nieuwe jaar begint. Het rauwe Rifgebergte waar een berber met zijn geiten mijn pad kruist. De zon die mijn huid verwarmt en de hartelijkheid van de mensen die me van binnen doet gloeien. Wat een prachtige start…

Chefchaouen blue pearl

Fes Fes view

Rif Mountains Morocco

Fes Fes local life

Meknes royal stables

Februari
Als in Nederland de winter echt zijn intrede doet, reis ik eind februari naar de overtreffende trap: Fins Lapland. En ik ga niet alleen, want oma, die de week daarvoor haar 83 verjaardag heeft gevierd, zit naast me. Een langgekoesterde wens van oma is om een week helemaal in haar eentje in een hutje op een berg in de sneeuw door te brengen. Met je ondernemende kleindochter gaan staat ongeveer gelijk aan alleen, want die vermaakt zichzelf overdag ook prima. Die berg verruilden we voor een blokhut aan de rivier. Maar de sneeuw, dat maakten we meer dan waar…

Frozen river Finish Lapland Rovaniemi

Namma Maja cabin Rovaniemi

Al de eerste avond danst het noorderlicht langs de hemel. Ik voel hoe mijn tranen op mijn wangen bevriezen, dit is werkelijk één van de mooiste natuurverschijnselen die ik ooit heb mogen zien.

Aurora Borealis northern lights Lapland Rovaniemi

Northen Lights Lapland

Iedere dag rijden we wel even rond in dit wonderlijke landschap en vergapen ons aan de schoonheid. Ik ga een dagje langlaufen en een middag sneeuwschoenwandelen met locals via Couchsurfing. En dan is daar die dag dat oma dik ingepakt in de slee komt te zitten en ik erachter sta. 3, 2, 1…en daar gaan we, met onze roedel sledehonden het bevroren meer over en de naaldbossen door.

husky safari Rovaniemi Lapland

Finnish Lapland winter selfie

Aan het eind van de dag warmen we onze lichamen bij de haard en kijken we weer hoe de hemel langzaam roze kleurt. We koken, kletsen en ik besef me wat een uniek geschenk het is om dit met je oma te mogen ervaren.

Rovaniemi Lapland Finland winter

Maart
Als de unieke reis naar Finland achter me ligt, richt ik me op de verkoop van mijn huis en laat wat makelaars langskomen. De markt had natuurlijk niet beter kunnen zijn en ik besluit het zelf te verkopen met behulp van een internetmakelaar, Zelfverkopen.nl. Ik lever zelf de verkoopteksten en de foto’s en doe de rondleidingen, de makelaar verzorgt de taxatie en daarna de onderhandeling en afhandeling van de verkoop. Het is even spannend, maar na 5 weken is het dan definitief: mijn huis is verkocht! Met een oplevering in de tweede week van juli heb ik nog genoeg tijd om alle zaken rond te maken. En dat betekent niet alleen wat betreft materiële zaken, ook voor mijn lieve kattenmeisjes zal ik op zoek moeten naar een huis.

April
Als eindelijk de lente echt gearriveerd lijkt, fiets ik met Linsey half Schouwen-Duiveland over met een tandem. We slapen in een schattige AirBnB en genieten van de zon, het strand en de tijd voor elkaar.

Zierikzee sunset

Zierikzee Dom
Wanneer heel Nederland oranje kleurt en de verjaardag van de koning viert, ben ik samen met Ellen onderweg naar Schiphol. Al vrij snel na mijn reis naar Indonesië in 2017 (ja, die waar ik bijzonder onfortuinlijk van mijn motor viel) boekten we deze trip naar Flores en na al die maanden is het dan zover! We frissen onze duikskills in Nederland nog even op en zetten eind april koers naar de zon. Ik hield al van Indonesië, maar Flores doet er even een schepje bovenop en is absoluut favoriet onder de eilanden die ik al bezocht. We genieten van de mooie onder- én bovenwaterwereld en twee weken zijn eigenlijk veel te snel voorbij…

Komodo Flores

Kelimutu Flores

Flores Maumere

Flores Komodo

Mei
Als ik half mei terugkom uit Indonesië, hoor ik dat de financiering van de koper van mijn huis definitief rond is en durf ik echt plannen te gaan maken. Al heel snel nadat ik wist dat ik weer wilde gaan reizen, wist ik ook waar deze reis moest gaan starten. Ik heb veel landen gezien waar ik prachtige herinneringen aan heb, maar er is maar één land waar ik meteen naar terug wilde: Canada. Ik boek meteen een ticket en weet dat ik eind juli een prachtige start voor de boeg heb.

Juni
Hoewel ik in januari al met mijn bestuur en collega’s heb gedeeld dat ik per 1 augustus niet terugkeer, houden we dit lang stil voor de ouders, leerlingen en externe partijen. Immers roept het vertrek van een directielid, in dit geval twee want ook mijn collega heeft een andere baan, vragen op over de opvolging op een school. Terwijl daar achter de schermen aan gewerkt wordt, wil ik inmiddels wel van de daken schreeuwen wat er voor me ligt. Er komen vragen over de verkoop van mijn huis, mensen zijn benieuwd waar ik nu ga wonen. Ik houd me maar een beetje op de vlakte. Als ik dan in juni eindelijk open kaart mag spelen, voelt het alsof het nu écht allemaal gaat gebeuren.

Juli
Juli is de maand van afscheid. De katjes wegbrengen naar Ellen, die ze gelukkig in huis wilt nemen. Mijn allerlaatste werkdag. Mijn laatste nacht in mijn eerste eigen huis. En weer die laatste knuffels en de woorden ‘Pas op jezelf, geniet!’ van velen als ik weer afreis naar Schiphol. De laatste dagen van juli zijn gevuld met Canada, maar mijn hoofd is ook nog vaak bij Nederland. Ik word ’s ochtends wakker en moet mezelf er dan aan herinneren dat ik niet naar mijn werk hoef.  Dat er niets meer geregeld hoeft te worden. Dat deze zomervakantie, voorlopig, eindeloos is. Dat ik me over mag geven aan de vrijheid waar ik voor gekozen heb.

Canada Cumberland Vancoucer Island

Augustus
En die vrijheid doorleef ik volledig in augustus. Ik rijd door British Columbia en de westkant van Alberta. Ik wandel veel, voel mijn lichaam met de dag sterker worden en mijn hoofd leger. Voor het eerst in mijn leven kampeer ik alleen en vele nachten volgen. Beren en elanden kruisen mijn pad. Ik ga volledig op in de natuur, weet weer waarom ik zo verliefd  werd op dit land. En zijn inwoners. Want de Canadezen zijn weer zo warm, grappig en behulpzaam als ik me herinner. En hoewel ik meer dan ooit van dag tot dag leef, denk ik ook na over de toekomst. Waar sta ik over een jaar? Wat wil ik? Waar? En op dat moment fluistert mijn hart maar één antwoord: hier…

Peter Lougheed Kananaskis Alberta BC

Upper Kananaskis Lake Alberta Rocky Mountanis Canada Kananaskis

Rawson Lake Alberta Rocky Mountanis Canada Kananaskis

Peter Lougheed Provincial Park Alberta Rocky Mountains Canada

Begbie Falls Revelstoke BC Canada

September
Ook september breng ik zwervend door in BC. Als ik op een ochtend wakker word met rijp op mijn slaapzak, weet ik dat de tijd van kamperen voorbij is. Ik vervolg mijn weg langzaam terug naar Dan en Liz en pak onderweg nog een aantal prachtige plekken in de Rockies mee. Vanuit Kamloops maak ik nog wat korte trips naar onder andere Salt Sping Island, Squamish en the Okanagan. De dagen worden langzaam korter, de bladeren verschieten van kelur, de lucht wordt frisser; de belofte van de herfst hangt in de lucht. Als ik eind september naar Winnipeg wil vliegen, wordt mijn vlucht geannuleerd vanwege de eerste sneeuwstorm in Calgary. Ook in Kamloops valt de eerste sneeuw, uitzonderlijk vroeg. Hoewel de locals er anders over denken, ben ik blij. Wat bijzonder dat ik dit ook nog even mag zien!

Ontario Lake Canada fall

Squamish Chief Desolation Sound BC

Kamloops BC Canada

kettle valley railway road BC Okanagan Kelowna

Oliver BC Canada

Winnipeg Plane view

Oktober
Mijn oktober begint al even koud in Winnipeg, waar ik tweeling Craig en Paul weer ontmoet die mij in juli uitnodigden. Ook hier heeft de winter vroeg zijn intrede gedaan en door een flinke sneeuwstorm rijden we naar hun cottage aan het meer net over de grens van Ontario. Een paar dagen later vlieg ik door naar Toronto waar ik Nederlandse Jorrit weer ontmoet. We leerden elkaar kennen in Alberta en spraken af in oktober samen een deel van Ontario en Quebec te ontdekken op een road trip. Waar west Canada bekend staat om de bergen, staat het oosten bekend om de prachtige herfstkleuren en de oude steden.

Winnipeg Cathedral

Pickerel Lake Ontario Canada canoe

Algonquin Park Ontario Canada fall foliage

Monteal Hill autumn Canada

Old Quebec City Canada

Old Quebec City Canada

Mijn laatste week in Canada breng ik weer alleen door. Hoewel het samen reizen voordelen heeft, vind ik het ook weer heerlijk om alleen op pad te zijn. Ik merk hoeveel makkelijker het is om contact te maken met de lokale bevolking. Ik maak weer dankbaar gebruik van Couchsurfing. Ik slaap bij locals en ga op pad met ze. Zie hun omgeving even door hun ogen. Voer mooie, ontroerende gesprekken. Bezoek musea en parken, pubs en zelfs een prachtige spa middenin de bossen. Als de avond valt, dwarrelen dikke sneeuwvlokken weer naar beneden. Ook hier mag ik nog even genieten van wat Canada in de winter te bieden heeft.

Ontario Lake Canada fall

Pink Lake Gatineau Parc Quebec Canada

Ottawa Parliament Hill Canada

Gatineau Parc Canada Quebec winter

Gatineau Parc Canada Quebec winter

De laatste dag van oktober lever ik mijn huurauto weer in en stap op de bus naar het vliegveld. Ik kijk ernaar uit om weer naar huis te gaan.

November
Ik ben terug in Nederland en voor het eerst na alle verre reizen is thuiskomen anders. Ik neem mijn intrek in mijn oude zolderkamer bij paps en mams. Mama heeft er alles aan gedaan om het als thuis te voelen, een eigen plekje om me terug te trekken. Ik heb niet lang om van hun gezelschap te genieten, want op 5 november begint mijn eerste werkdag in Rijswijk. Ik ga tot de kerstvakantie drie dagen per week aan de slag in twee grote groepen waar ondersteuning nodig is. Het is fijn om geen eigen groep te hebben voor de korte tijd die ik hier maar ben en ontzettend leuk om met kleine groepen leerlingen en individuele kinderen te werken die wat extra’s nodig hebben. Wanneer ik in Rijswijk werk, slaap ik bij vriendin Ellen die praktisch in hartje Delft woont.

Delft church Netherlands

De dagen dat ik niet in Rijswijk werk, werk ik vanuit Spijkenisse aan mijn opdracht voor een uitgever van studieboeken voor het MBO. Voor de zomer heb ik een klus gekregen om de module Ontwikkelingspsychologie te gaan schrijven en ik heb af kunnen spreken dat ik daar in november pas mee hoef te starten. Het is een flinke klus, maar ik geniet van het schrijven.

De overige momenten breng ik vooral veel door met etentjes en uitjes. Het is zo fijn om iedereen weer te zien en daar maak ik dankbaar gebruik van. Eind november ga ik met mijn ouders nog een weekend naar Duitsland en we komen helemaal in de kerstsfeer…

Bad Münstereifel Germany Christmas Market

Weihnachtsmarkt

December
Ook december is al snel gevuld met werk en afspraken. Het blijft me verbazen hoe snel je eigenlijk alweer in dat ritme zit. Toch beginnen de kriebels alweer toe te slaan en begin ik me in te lezen op mijn nieuwe bestemmingen. Ondertussen heb ik ook de eerste stap gezet naar dat wat bepalend zal worden voor mijn 2019: een visum voor Canada.

Met Linda ontdek ik dat Disneyland Parijs een heel slecht idee is het laatste weekend voor de kerst, tenzij je graag lang in de rij staat. Maar we hebben het leuk, hebben tijd samen en terwijl de gele hesjes Parijs op zijn kop zetten, banjeren wij in de vrieskou door verlaten plaatsje Meaux.

Disneyland Paris Christmas

De feestdagen breng ik door met mijn ouders en familie. De lege plek aan tafel van broerlief die zijn tweede kerst in Australië viert, valt extra op. Ik weet dat het niet voor ze meevalt dat mijn ouders straks allebei hun kinderen weer kwijt zijn aan de wijde wereld. Zoals mijn moeder dan mooi kan zeggen: Ik gun je alle geluk van de wereld, maar het liefst hier om de hoek. We genieten van de tijd samen en proosten op een gezond en gelukkig 2019. Weer een jaar voorbij…

2019
En dan, 2019. Als een onbeschreven blad ligt het voor me. Niet helemaal, want de eerste ruwe schetsen zijn al gezet. Wensen en dromen al geboren en de eerste stapjes al gezet om ze waar te maken. Het vervolg van mijn reis begint hier in Cambodja, vanwaar ik via Laos naar Vietnam zal reizen om vanaf daar naar de Filipijnen te vliegen. Vier maanden, vijf maanden; ik weet het nog niet. Want naast deze fantastische invulling van de eerste maanden van dit jaar, is ook het zaadje voor de rest van 2019 al geplant. Mijn visumaanvraag voor Canada loopt en de uitkomst hiervan is nog allesbehalve zeker. maar waar een wil is, is een weg. Ik wil terug, ervaren hoe het is om daar echt eens een jaar te settelen. Me daar in mijn vakgebied verder ontwikkelen. Maar tot het zover is, blijf ik graag nog even dwalen. Mezelf verliezen in het onbekende, onverwachte. ’s Ochtends wakker worden en zien wat de dag brengt. ’s Avonds de zon onder zien gaan en beseffen dat ik afgelopen jaar van veel zekerheden afstand heb gedaan, maar dat ik rijker ben dan ooit…

Ottawa Ontario Canada

Hi you, welkom op The Untold Story Project. Ik ben Kelly: gepassioneerd reiziger, verhalenverteller, dierenknuffelaar en wereldverbeteraar. Mijn missie? Inspireren, raken en verbinden met verhalen en foto's. Omdat iedereen een verhaal heeft.

One Comment

  • Bineke Mostert-Fekkes

    Wat een prachtig verslag over jouw 2018. En wat een geweldige vooruitzichten voor dit nieuwe jaar. Ik lees je reisverslagen met interesse en plezier en geniet van je foto”s.
    Ik wens je een geweldige tijd, vol nieuwe indrukken, ontmoetingen .
    Zorg goed voor jezelf!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *